MITYCZNA SCILLA – Włochy #1

W zeszłym roku ponad dwa tygodnie spędziłam w południowych Włoszech w regionie Kalabria. Jest top teren dość dziewiczy, z przepięknymi krajobrazami i urokliwymi zakątkami, ale niezbyt popularny wśród turystów. Nie ukrywam, że bardzo mnie to cieszyło, ponieważ wszechobecne tłumy na plażach czy w kurortach działają na mnie niezbyt korzystnie. Z tego też względu polskie morze latem dla mnie nie istnieje. Ale nie o Bałtyku ma być mowa a o Włoszech i skarbach turystycznych jakie skrywa Kalabria. Jednym z takich właśnie miejsc jest miejscowość Scilla –urokliwe miasteczko na szlaku tzw. Fioletowego Wybrzeża (Costa Viola). Nazwa wzięła się od opisu Platona, który tak widział wybrzeże Kalabrii o zachodzie słońca: „Wszystko nabiera odcieni fioletu, pobudzając do życia każdego wieczoru swoimi odbiciami w morzu, za każdym razem w inny, szczególny sposób” (Platone, IV wiek p.n.e.). 

Scilla_castello_Ruffo_notte2

zdj.obserwatore.eu

Scilla-widok-na-zamek1

zdj. obserwatore.eu

Scilla leży nad wodami Morza Tyrreńskiego, a otoczona jest wzgórzami Aspromonte. Połączenie to tworzy przepiękne widoki, o których ciężko zapomnieć. DSC_0116Kolaże5DSC_0120DSC_0163DSC_0160

Na jednym z takich skalistych wzniesień, wysuniętym bezpośrednio w morze znajduje się, dominujący nad całą resztą zamek Castello Ruffo. Nazwa zamku pochodzi od nazwiska ostatnich jego właścicieli – rodu Ruffo, który rządził miasteczkiem od XVI do XIX wieku. Obecnie znajduje się tam muzeum. Jest to idealny punkt widokowy ma całe wybrzeże, Cieśninę Mesyńską i samą Sycylię.

DSC_0094DSC_0154DSC_0153DSC_0087DSC_015920150804_183509-001

Z miejscem tym związane są dwa mityczne potwory, siejące postrach wśród żeglarzy. Odyseja” Homera podaje, że po jednej stronie Cieśniny Mesyńskiej mieszkała Scylla, po drugiej Charybda. Według mitologii Scylla była piękną dziewczyną, którą Kirke z zazdrości lub na prośbę żony Posejdona zamieniła w potwora. Charybda z kolei została ukarana przez Zeusa, który za chciwość i żarłoczność zamienił ją w potwora wchłaniającego, a następnie wypluwającego wodę morską wraz z okrętami.

Te mityczne potwory to najprawdopodobniej wiry wodne, które powstają w Cieśninie Mesyńskiej na skutek łączenia się wód Morza Jońskiego i Morza Tyrreńskiego. Przesmyk ma zaledwie 3 kilometry szerokości a silne wiatry, wiejące tu na okrągło mogły powodować problemy nawigatorom. 20150804_183449Kolaże9

Z jednej strony zamku znajduje się port i najstarsza dzielnica Scilli – Chianalea, zwana potocznie Canales lub Acquagrande. Nazwy te bezpośrednio nawiązują do architektury tego miejsca, gdzie niewielkie domki budowane są na na skałach, tuż nad wodą, a oddzielone od siebie są niewielkimi przesmykami, przypominającymi kanały schodzące bezpośrednio do morza. Chianalea to dzielnica rybacka. Charakterystyczne są dla niej wąskie uliczki, liczne schody, kapliczki i przycumowane do brzegu łódki i kutry rybackie zwane passarelle.20150804_185810(0)-001DSC_0048Kolaże7DSC_007420150804_185130Kolaże6DSC_009120150804_191251-002

Po drugiej stronie zamku rozpościera się plaża i przylegające do niej hotele, restauracje oraz inne atrakcje, mające za zadanie przyciągnąć turystów.DSC_0162DSC_0150DSC_0147DSC_0122DSC_0213

Author: patrycjab

Share This Post On

Submit a Comment

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *